Wykresem funkcji kwadratowej

jest parabola. Jej ramiona są skierowane w górę gdy
i w
dół dla
. Jeżeli
to funkcja jest liniowa. Parabola ma dwa rodzaje
punktów szczególnych – wierzchołek i miejsca zerowe (punkty przecięcia z osią
). Miejsca zerowe to rozwiązania równania

) to są dwa miejsca zerowe.
|
) to parabola jest styczna w wierzchołku
do osi 
|
) to parabola nie przecina osi
.
|
Wierzchołek paraboli Współrzędne wierzchołka paraboli wyznacza się z tak zwanej postaci kanonicznej funkcji kwadratowej i są one równe

Postać kanoniczna Samo sprowadzanie do postaci kanonicznej

w zasadzie do niczego się nie przydaje (jeżeli pamiętamy wzory na pierwiastki i na współrzędne wierzchołka), chyba że polecenie zadania brzmi sprowadź do postaci kanonicznej...
Sprowadzenie takie wykonujemy uzupełniając do pełnego kwadratu.

Mając postać kanoniczną, mamy współrzędne wierzchołka
–
dokładnie w ten sposób wyprowadza się wzory na
.
Monotoniczność Każda parabola ma dwa przedziały monotoniczności:
) jest malejąca dla
(rosnąca dla
);
) jest rosnąca dla
(malejąca dla
).Jeżeli ktoś nie pamięta, to funkcja jest rosnąca, gdy dla coraz większych
argumentów przyjmuje coraz większe wartości, a malejąca, gdy przyjmowane
wartości są coraz mniejsze. Na wykresie przejawia się to tym, że wykres jedzie
do góry lub na dół odpowiednio (patrząc w kierunku strzałki na osi
).
1Jeżeli znamy miejsca
zerowe
i
paraboli to wierzchołek znajduje się dokładnie pomiędzy nimi
– jego pierwsza współrzędna jest równa
.
W jakim punkcie jest wierzchołek paraboli

Dokładnie w środku między pierwiastkami
.
2Jeżeli ktoś nie boi się pochodnych, to pierwsza współrzędna wierzchołka paraboli to po prostu miejsce zerowe pochodnej.
3Druga współrzędna wierzchołka
paraboli to po prostu wartość funkcji kwadratowej na pierwszej współrzędnej
wierzchołka – jeżeli znamy już
to często łatwiej jest policzyć
niż
wyliczać ze wzoru
; tak jest na przykład dla
lub
.
Jaka jest druga współrzędna wierzchołka paraboli

Policzyliśmy już, że wierzchołek jest w punkcie
. Zatem

4Jeżeli
chcemy narysować parabolę o danym wzorze to najważniejsze jest
wyznaczenie współrzędnych wierzchołka. Potem wystarczy znaleźć 1
lub 2 punkty na paraboli (np. podstawiając
lub
) i już
możemy naszkicować parabolę. Jeżeli
to wygodnie jest też znać
pierwiastki. Rysując parabolę należy pamiętać o tym, że jest ona symetryczna
względem pionowej prostej przechodzącej przez wierzchołek.
5Należy pamiętać, że miejsca zerowe
paraboli nie wyznaczają jej jednoznacznie – każda parabola postaci
ma miejsca zerowe
i
. Z tą uwagą wiąże się
popularny błąd: jeżeli podane są miejsca zerowe
i
funkcji kwadratowej
to wiele osób wnioskuje, że funkcja musi być postaci
.
Tymczasem może to być dowolna parabola postaci
–
współczynnik
trzeba wyznaczyć z innych danych z treści zadania.
Wyznaczmy wszystkie parabole przechodzące przez punkty
i
.
Zauważmy, że jeżeli przesuniemy szukaną parabolę o 1 jednostkę do góry, to
będziemy mieli parabolę o miejscach zerowych
i
. Zatem
szukane parabole są postaci

6Znając
przedziały monotoniczności paraboli znamy pierwszą współrzędną jej
wierzchołka oraz współczynnik przy
.
Sprawdźmy kiedy parabola

jest rosnąca na przedziale
i malejąca na przedziale
. Z
podanych informacji wiemy, że ramiona paraboli są skierowane w dół:
,
oraz

7Często w
zadaniach (szczególnie z geometrii analitycznej) pojawiają się równania postaci
. Aby narysować wykres takiego wyrażenia należy na nie
patrzeć jak na wykres postaci
– tzn. zamieniamy rolę osi
i
(patrzymy na kartkę z układem współrzędnych z boku).
Wykresem wyrażenia
jest pozioma parabola
przesunięta o
jedną jednostkę w lewo.
Żeby było jasne, otrzymany
wykres nie jest wykresem funkcji jeżeli traktujemy
–y jako argumenty, a
–ki jako wartości – funkcja musi mieć jednoznaczną wartość dla
każdego argumentu (można myśleć, że są to dwie funkcje
i
narysowane w jednym układzie współrzędnych). Jest to
natomiast wykres funkcji przy zamienionych rolach
–a i
–ka.
8Niektóre zadania na równania/nierówności kwadratowe z parametrem sprowadzają się do ustalenia, kiedy parabola znajduje się powyżej/poniżej osi nad pewnym przedziałem.
Zastanówmy się kiedy zbiór rozwiązań nierówności

zawiera przedział
. Zadanie sprowadza się do pytania kiedy parabola
, będąca wykresem lewej strony nierówności, jest poniżej osi
dla
. Aby odpowiedzieć na takie pytanie trzeba sobie wyobrazić
wszystkie możliwe położenia takiej paraboli. W podanym przykładzie są trzy
możliwości
(współczynnik przy
ujemny i
).
parabola jest poniżej osi (współczynnik przy
jest dodatni,
oraz
).
ujemny) i na przedziale
jest poniżej osi (
,
oraz wierzchołek musi być poza przedziałem
).
9Ile
punktów wyznacza parabolę? – łatwo sobie wyobrazić, że dwa to za mało
– jest pełno parabol przechodzących przez dwa punkty. Natomiast 3
punkty wyznaczają parabolę jednoznacznie – odpowiada to temu, że we
wzorze funkcji
mamy trzy parametry/niewiadome.
Wyznaczmy parabolę o miejscach zerowych -2 i 1 i przechodzącą
przez punkt
.
Z informacji o miejscach zerowych wiemy, że parabola jest postaci

Z informacji o podanym punkcie wyliczamy
.
Od tej zasady jest jeden ważny wyjątek – parabola jest jednoznacznie wyznaczona przez wierzchołek i jeden dodatkowy punkt. Powód jest taki, że żądanie, żeby jakiś punkt był wierzchołkiem, daje dwa równania – jedno, że punkt leży na paraboli, drugie, że jest wierzchołkiem. W tego typu zadaniach bardzo wygodna jest postać kanoniczna.
Wyznaczmy
parabolę przechodzącą przez punkt
, której wierzchołek jest w
punkcie
. Korzystając z postaci kanonicznej, parabola taka musi mieć
postać

Uwzględniając podany punkt na paraboli otrzymujemy
.
10Na początku trudno w to uwierzyć, ale wszystkie parabole mają dokładnie taki sam kształt, to znaczy każde dwie parabole różnią się o jednokładność i przesunięcie – sytuacja jest identyczna jak dla okręgów: z dokładnością do rozmiaru wszystkie są takie same.
11W zasadzie nie ma to wiele wspólnego z zadaniami szkolnymi, ale tak jak okrąg jest zbiorem punktów, które są równo odległe od ustalonego punktu, parabola jest zbiorem punktów, które są równo odległe od ustalonej prostej (kierownicy) i punktu (ogniska).
Można policzyć, że dla kierownicy
i ogniska
wychodzi parabola
.