Nierówność kwadratowa to nierówność postaci

Przypomnijmy, że wykresem lewej strony takiej nierówności jest
parabola, której ramiona są skierowane do góry dla
i w dół dla
.
Ponadto
dla
;
|
w jednym punkcie dla
;
|
w dwóch punktach dla
.
|
Patrząc na powyższe rysunki bez trudu ustalamy znak wyrażenia
.
to wyrażenie
jest stale dodatnie dla
i ujemne dla
.
to wyrażenie
jest równe 0
dla
i jest dodatnie dla
(ujemne dla
) na
zbiorze
.
i
są pierwiastkami, to wyrażenie
jest dodatnie dla
(ujemne
dla
) na zbiorze

oraz ujemne dla
(dodatnie dla
) na zbiorze
.
Nierówność

jest zawsze spełniona, gdyż
.
Jak
to zapamiętać? Na pierwszy rzut oka można czuć się zagubionym w
tych wszystkich przypadkach, ale grunt to nie uczyć się tego na pamięć, tylko
wypracować system. Przede wszystkim, zawsze możemy nierówność
sprowadzić do postaci z dodatnim współczynnikiem przy
– można to łatwo
zrobić mnożąc nierówność przez -1. Przy takim założeniu sprawa zaczyna
być prosta.
Funkcja kwadratowa jest ujemna między pierwiastkami i dodatnia na zewnątrz od pierwiastków.
W
zasadzie to jest wszystko co trzeba pamiętać. Przypadki
i
też podpadają pod tę formułkę – dla
nie ma pierwiastków i
funkcja jest cały czas dodatnia, a dla
funkcja jest dodatnia na
zewnątrz od jedynego pierwiastka.
Spróbujmy rozwiązać nierówność

Rozwiążmy nierówność

1Ustalając znak
wyrażenia
, gdzie
, zamiast myśleć o paraboli,
możemy myśleć o iloczynie dwóch liczb – iloczyn jest dodatni gdy obie są
dodatnie, czyli dla
lub obie ujemne:
. Iloczyn jest ujemny,
gdy jedna jest ujemna, a druga dodatnia,
.
2Jeżeli widać pierwiastki trójmianu
gołym okiem, to nie ma potrzeby używać
-y.
Rozwiążmy nierówność

3 W
przypadku nierówności z parametrem, jak zwykle w przypadku zadań, w
których stosujemy wzory na pierwiastki trójmianu kwadratowego, bardzo
ważne jest sprawdzenie czy współczynnik przy
jest niezerowy.
Sprawdźmy kiedy rozwiązaniem nierówności

jest zbiór
. Ponieważ

mogłoby się wydawać, że tak jest zawsze. Jednak dla
mamy sprzeczną nierówność
.
4Wiele, pozornie bardziej skomplikowanych nierówności, sprowadza się do opisanej sytuacji nierówności kwadratowej.
Typowy przykład to nierówność postaci

Kiedy ta nierówność będzie spełniona? – wtedy kiedy licznik i mianownik będą różnych znaków. Zatem zbiór rozwiązań jest dokładnie taki sam jak zbiór rozwiązań nierówności

W przypadku słabej nierówności

trzeba być odrobinę ostrożniejszym, bo rozwiązaniem nierówności

jest między innymi
, które nie jest rozwiązaniem wyjściowej
nierówności ze względu na
w mianowniku. Jest to jednak jedyny
problem – wyrzucamy
ze zbioru rozwiązań i mamy rozwiązanie
. Inny sposób rozpatrywania takiej sytuacji, to osobno rozważyć
przypadek
(czyli
), a potem rozwiązywać nierówność ostrą
.
Jeszcze jeden przykład

Czynnik
jest dodatni dla
. Pamiętamy więc, żeby dołożyć
do zbioru rozwiązań (gdyby nierówność była ostra to nie dokładamy) i
dzielimy przez
. Pozostaje nam nierówność kwadratowa

5Nierówności
kwadratowe są blisko związane z nierównościami z wartością bezwzględną.
Związek ten pochodzi od równości
i
.
Jeżeli spierwiastkujemy nierówność stronami (obie strony są nieujemne)

to widzimy, że nierówności
i
są sobie równoważne
– rozwiązaniem każdej z nich jest przedział
.
Spróbujmy rozwiązać nierówność

Podniesiemy teraz nierówność do kwadratu, aby to zrobić musimy wiedzieć,
że prawa strona jest nieujemna, czyli
(jeżeli prawa strona jest ujemna, to
nierówność na pewno nie jest spełniona).

Na koniec podkreślmy, że bardzo ważne było sprawdzenie, kiedy strony nierówności są nieujemne – inaczej otrzymalibyśmy błędną odpowiedź.
6Nierówność kwadratowa postaci

jest niezwykle popularnym motywem w wielu zadaniach na dowodzenie nierówności.
Uzasadnijmy, że średnia arytmetyczna liczb nieujemnych jest nie mniejsza od ich średniej geometrycznej.
